لغت نامه دهخدا
بیداردلی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی بیداردل. هشیاری و آگاهی و چالاکی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بیداردل شود.
بیداردلی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی بیداردل. هشیاری و آگاهی و چالاکی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بیداردل شود.
هوشیاری، آگاهی.
حالت و چگونگی بیدار دل ٠ هشیاری و آگاهی و چالاکی ٠