بیخورشی

لغت نامه دهخدا

بیخورشی. [ خوَ / خ ُ رِ ] ( حامص مرکب ) بی خوراکی. بی خوردی. بی طعامی:
چون من ز نهاد خویش پاکم
کی بیخورشی کند هلاکم.نظامی.از بیخورشی تنم فسرده ست
نیروی خورندگیش مرده ست.نظامی.

استیصال یعنی چه؟
استیصال یعنی چه؟
کس خل یعنی چه؟
کس خل یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز