بیخورشی

لغت نامه دهخدا

بیخورشی. [ خوَ / خ ُ رِ ] ( حامص مرکب ) بی خوراکی. بی خوردی. بی طعامی:
چون من ز نهاد خویش پاکم
کی بیخورشی کند هلاکم.نظامی.از بیخورشی تنم فسرده ست
نیروی خورندگیش مرده ست.نظامی.

کاباره یعنی چه؟
کاباره یعنی چه؟
اسرع وقت یعنی چه؟
اسرع وقت یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز