لغت نامه دهخدا
بشولیده کردن. [ ب َ / ب ِ / ب ُ دَ / دِ ک َدَ ] ( مص مرکب ) پریشان کردن. برهم زدن:
بنالم از غم این روزگار و این آکفت
که هرچه بد سبب شادی و نشاط برفت.
سپید شد سر و اقبال و سال روی بتافت
زمانه حال بشولیده کرد و بخت بخفت.( از تاریخ بیهق ).
