بزلاء

کلمه «بزلاء» واژه‌ای عربی است که در متون فارسی و لغت‌نامه‌های قدیمی به کار رفته و دارای چند معنی نزدیک به هم است. در معنای اول، «بزلاء» به بلای بزرگ یا مصیبت سخت اشاره دارد و معمولاً برای بیان مشکلات یا گرفتاری‌های شدید به کار می‌رود. در معنای دوم، این واژه به کارهای دشوار و سخت اطلاق می‌شود، یعنی اموری که انجام آنها نیازمند تلاش و توان زیاد است. در معنای سوم، «بزلاء» گاهی به رأی نیکو یا تصمیم درست و شایسته نیز اشاره دارد و نشان‌دهنده حکمت و تشخیص درست میان حق و باطل است. اصطلاح «حظة بزلاء» هم به امری که مرز حق و باطل را مشخص کند گفته می‌شود و بیانگر اهمیت تصمیم‌گیری صحیح در موقعیت‌های حساس است. این واژه در مجموع مفهوم شدت، دشواری و در عین حال دقت و حکمت را با هم دارد. این کلمه در آثار قدیمی مانند «منتهی‌الارب»، «ناظم‌الاطباء» و «آنندراج» آمده و به صورت دقیق نشان‌دهنده ارزش و اهمیت موقعیت‌های سخت و تصمیم‌های درست است.