لغت نامه دهخدا
بریخه. [ ] ( اِخ ) بریحه. شهرکی از تبت که به قدیم از چین بود. ( حدود العالم ). و در حدود العالم ( چ دانشگاه ) «بریجه » حدس زده شده است.
بریخه. [ ] ( اِخ ) بریحه. شهرکی از تبت که به قدیم از چین بود. ( حدود العالم ). و در حدود العالم ( چ دانشگاه ) «بریجه » حدس زده شده است.