لغت نامه دهخدا
برمانیدس. [ ب َ دِ ] ( اِخ ) یکی از اطبای ثمانیه یونان. ( ابن الندیم از یحیی النحوی ). اول طبیبی است که تجربه را خطا دانسته عمل بقیاس کرده. ( از حبیب السیر چ طهران ج 1 ص 59 ). فیلسوف یونانی که در حدود سال 540ق.م. در «اله آ» متولد شدو در حدود سال 450 ق.م. درگذشت. وی در منظومه خود بنام «درباب طبیعت » عالم را ابدی، واحد، مداوم و غیرمتحرک معرفی کرده است. ( از فرهنگ فارسی معین ). برمانیذس. برمینیذس. و رجوع به عیون الانباء ج 1 ص 23 و فلسفه بزرگ ترجمه احمد آرام ص 17 و 22 و 23 و 25 شود.