باب السول
لغت نامه دهخدا
باب السول. [ بُس ْ سو ] ( اِخ ) دروازه ای است در طلیطله. مؤلف الحلل السندسیة آرد: پس از پیمودن مسافتی بمیزان پنج دقیقه از باره ای که اعراب برآورده اند به دروازه ای میرسیم آنرا نیز اعراب بنیان نهاده اند. و آنرا باب السول می نامند. گویند دروازه مزبور در سال 1100 م. بنا شده است یعنی پس از استرداد اسپانیا طلیطله را ولی بنای آن بسبک معماری عربی است. ( الحلل السندسیه ج 1 صص 436 - 437 ). باب سول در قدیم دروازه حقیقی طلیطله بوده است و مورخان در تاریخ این دروازه هم رای نیستند. برخی گویند در روزگار الادفونش ششم ( الفونس 6 ) ساخته شده است و گروهی بر آنند که در پایان روزگار عرب برآورده شده است.
جمله سازی با باب السول
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 باب السول در نقشههای قدیمی به عنوان یکی از خروجیهای مهم برای رسیدن به مناطق کشاورزی و مراتع اطراف شهر شناخته میشد.
💡 کاروانهای مجهز به محصولات کشاورزی، معمولاً از مسیر باب السول برای ورود به بخشهای مصرفکننده در داخل شهر استفاده میکردند.
💡 بررسیهای تاریخی نشان میدهد که باب السول نقش مهمی در مدیریت جریان مواد غذایی و محصولات اولیه مورد نیاز شهر داشته است.