ایه 18 سوره محمد

[ویکی اهل البیت] آیه 18 سوره محمد. فَهَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِیَهُمْ بَغْتَةً ۖ فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا ۚ فَأَنَّیٰ لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِکْرَاهُمْ
(کافران که ایمان نمی آرند) باز انتظاری دارند جز آنکه ساعت قیامت ناگاه فرا رسد؟ که شروط و علائم قیامت بسیاری پدید آمد، و پس از آنکه قیامت بیاید در آن حال تذکر و یادآوری آنان چه فایده بخشد؟
پس آیا جز این را انتظار می برند که ناگاه قیامت بر آنان فرا رسد؟، پس هنگامی که قیامت بر آنان فرا رسد، متذکّر شدن و هوشیاری شان از کجا و چگونه به آنان سود بخشد؟
آیا جز این انتظار می برند که رستاخیز به ناگاه بر آنان فرا رسد؟ و علامات آن اینک پدید آمده است. پس اگر بر آنان دررسد، دیگر کجا جای اندرزشان است؟
آیا تنها منتظر آنند که به ناگاه قیامت فرا رسد؟ هرآینه نشانهای قیامت آشکار شده است. و چون فرا رسد پند گرفتنشان را چه فایده؟
آیا آنها جز این انتظاری دارند که قیامت ناگهان فرا رسد (آنگاه ایمان آورند)، در حالی که هم اکنون نشانه های آن آمده است؛ اما هنگامی که بیاید، تذکّر (و ایمان) آنها سودی نخواهد داشت!
Then do they await except that the Hour should come upon them unexpectedly? But already there have come its indications. Then what good to them, when it has come, will be their remembrance?
Do they then only wait for the Hour,- that it should come on them of a sudden? But already have come some tokens thereof, and when it (actually) is on them, how can they benefit then by their admonition?