واژه «افوقه» در متون لغوی عربی به عنوان یک جمع به کار رفته و از ریشه «فُواق» یا «فُیاق» گرفته شده است که در اصل به معنای مردان بلندقامت و کشیدهاندام میباشد. این واژه در منابعی مانند منتهیالارب به صورت جمعی از «فُیاق» ذکر شده و برای اشاره به گروهی از افراد بلندقد استفاده میشود. در برخی متون دیگر نیز «افوقه» به عنوان جمع «فُواق» آمده که همان مفهوم بلندی قامت را در بر دارد. بنابراین معنای اصلی این واژه به ویژگی جسمانی انسان، یعنی بلندی و کشیدگی قد مربوط میشود. در زبان عربی کهن، برای توصیف ویژگیهای ظاهری افراد از واژگان جمعی و وصفی متنوعی استفاده میشده است که «افوقه» یکی از آنهاست. این واژه بیشتر در متون لغوی و ادبی قدیمی دیده میشود و کاربرد روزمره در زبان عربی امروز ندارد. از نظر ساختاری، این کلمه یک صورت جمع است و به یک گروه از افراد با ویژگی مشترک اشاره میکند. ویژگی مشترک در اینجا بلندقامتی و قامت کشیده است که در توصیفهای ادبی اهمیت داشته است. در نتیجه «افوقه» صرفاً یک واژه توصیفی برای بیان بلندی قد افراد در قالب جمعی محسوب میشود. این واژه در مجموع به مردان بلندقد و کشیدهاندام اشاره دارد.
افوقه
لغت نامه دهخدا
( افوقة ) افوقة. [ اَف ْ وِ ق َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ فُیاق، بمعنی مرد بلندقامت. ( منتهی الارب ). ج ِ فُواق و فَواق. ( ناظم الاطباء ).