افتلاء
مترادفها
تهمت، افترا، بهتان
لغت نامه دهخدا
افتلاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) از شیر باز کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ). شیرخوار را از شیر بازگرفتن. ( از اقرب الموارد ). || پروردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ). پروردن بچه را. ( از اقرب الموارد ). || نگاه داشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نگاهداری کردن جای را. ( از اقرب الموارد ). فَلو. فَلاء. در تمام معانی. ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با افتلاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در علم حدیث، موضوع افتلاء به معنای نسبت دادن سخنی به پیامبر یا امام به صورت نادرست و بدون داشتن سند معتبر و صحیح است.
💡 دانشمندان جرح و تعدیل با بررسی دقیق سلسله سندها، تلاش میکنند تا از بروز هرگونه افتلاء و ورود روایات ساختگی به منابع اصلی مذهب جلوگیری کنند.
💡 یکی از چالشهای بزرگ در حفظ اصالت منابع تاریخی، مقابله با پدیده افتلاء و جعل داستانهایی است که با واقعیتهای تاریخی تفاوت دارند.