لغت نامه دهخدا
افتلاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) از شیر باز کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ). شیرخوار را از شیر بازگرفتن. ( از اقرب الموارد ). || پروردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ). پروردن بچه را. ( از اقرب الموارد ). || نگاه داشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نگاهداری کردن جای را. ( از اقرب الموارد ). فَلو. فَلاء. در تمام معانی. ( از اقرب الموارد ).
