لغت نامه دهخدا
( اغنیة ) اغنیة. [ اُ نی ی َ ]( ع اِ ) نوعی از سرود. ج، اغانی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء نسخه خطی ). غِناء.( یادداشت مؤلف ). لحن. راه که برگویند. ( السامی ).
اغنیه. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ غُناء. ( زمخشری ) ( دهار ). رجوع به غناء شود.