لغت نامه دهخدا
اعلیلاء. [ اِ] ( ع مص ) بلند برآمدن. || بلندقدر شدن. ( منتهی الارب ). || برآمدن بر چیزی: اعلولاه اعلیلاءً؛ صعده. ( از اقرب الموارد ). برآمدن بر آن: اعلولاه؛ برآمد آن را. ( از ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟