لغت نامه دهخدا
اصعل. [اَ ع َ ] ( ع ص ) باریک سر و گردن. ( از قطر المحیط ) ( از اقرب الموارد ). مؤنث: صَعْلاء. ج، صُعْل. ( از اقرب الموارد ). رجل اصعل؛ مرد باریک سر و گردن، و کذلک من النخل و النعام. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || خردسر. ( مهذب الاسماء ).
