واژه «استنقاص» مصدر عربی است که در زبان فارسی به معنای کم کردن خواستن یا درخواست کاهش در مقدار، بها یا ارزش چیزی به کار میرود و بیشتر در متون رسمی، ادبی و حقوقی دیده میشود. این واژه از ریشه «نقص» گرفته شده و دلالت بر کاستن یا کمتر کردن دارد، اما در قالب «استفعال» به معنای طلب یا درخواست این کاهش به کار میرود. در کاربرد سنتی، «استنقاص» اغلب به موقعیتی اشاره دارد که مشتری یا خریدار خواهان کاهش قیمت یا تخفیف در معامله است. از نظر مفهومی، این واژه به نوعی بیانگر تلاش برای تعدیل یا پایین آوردن ارزش مورد نظر در یک تعامل اقتصادی یا اجتماعی است. در متون لغوی قدیم، «استنقاص» معادل «کم کردن خواستن» و گاه نزدیک به مفهوم «استحطاط» دانسته شده است. همچنین این واژه میتواند در معنای گستردهتری برای بیان کاستن از شأن، اعتبار یا اهمیت یک امر نیز به کار رود، هرچند این کاربرد کمتر رایج است. از دیدگاه زبانشناسی، «استنقاص» نمونهای از واژگان عربی است که با ساختار صرفی خاص خود وارد فارسی شده و معنای تخصصی پیدا کرده است. استفاده از این واژه در زبان معاصر نسبتاً محدود است و بیشتر در نوشتههای رسمی یا متون قدیمی مشاهده میشود. با این حال، معنای آن همچنان روشن و قابل فهم بوده و در بافت مناسب کاربرد دارد.
استنقاص
لغت نامه دهخدا
استنقاص. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بها کم کردن خواستن مشتری. ( منتهی الارب ). کم کردن خواستن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). چیزی کم کردن خواستن. استحطاط.