استحداد

لغت نامه دهخدا

استحداد. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) تیز کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). تیز کردن، چنانکه کارد را: استحداد شفره؛ تیز کردن نشکرده. || بسیار خشمناک گردیدن. ( منتهی الارب ).خشم گرفتن بر. بسیار خشمناک شدن. || موی زهار به آهن ستردن. ( از منتهی الارب ). عانه بستردن. ( زوزنی ). زهار تراشیدن. ستردن موی عانه و جز آن. ازاله موی و غیر آن از مواضعی که ازاله آن ضرور است.

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] زدودن موهای زاید بدن با تیغ یا غیر آن را استحداد گویند. از آن در باب نکاح سخن رفته است.
زن پس از دریافت مهر نمی تواند از همبستر شدن همسرش با خود جلوگیری کند. در وجوب مهلت دادن به وی جهت استحداد و آراستن خویش، اختلاف است.
استحداد در عده وفات
در عدّۀ وفات، حداد و خودداری از زینت بر زن واجب است، لیکن استحداد برای او اشکال ندارد.

جمله سازی با استحداد

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در متون حقوقی و فقهی، مفهوم استحداد به معنای تعیین مرزهای مشخص برای حفاظت از قلمرو یا حفظ حریم شخصی و جلوگیری از تجاوز دیگران به حقوق قانونی است.

💡 برخی از دانشمندان معتقدند که استحداد در ساختارهای اجتماعی، نقش بسیار مهمی در حفظ نظم و جلوگیری از هرگونه هرج و مرج در میان اعضای جامعه ایفا می‌کند.

💡 برای دستیابی به یک جامعه امن، لازم است که استحداد قانونی و اخلاقی میان افراد برقرار شود تا مرزهای حقوقی هر شخص به دقت رعایت گردد.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران