ادیون
لغت نامه دهخدا
ادیون. [ اَدْ / اِدْ] ( اِ ) ادیان. ( جهانگیری ). بمعنی ادیان است که چاروای دونده باشد. ( برهان قاطع ). چارپای دونده فربه.
فرهنگ فارسی
ادیان
ادیون. [ اَدْ / اِدْ] ( اِ ) ادیان. ( جهانگیری ). بمعنی ادیان است که چاروای دونده باشد. ( برهان قاطع ). چارپای دونده فربه.
ادیان