لغت نامه دهخدا
ادعیاء. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ دَعی. پسرخواندگان: و ماجعل ادعیأکم ابنأکم. ( قرآن 4/33 ). || آنانکه در نسب خود متهم باشند. پسرانی که اولادالزّناء باشند. ( آنندراج ).
ادعیاء. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ دَعی. پسرخواندگان: و ماجعل ادعیأکم ابنأکم. ( قرآن 4/33 ). || آنانکه در نسب خود متهم باشند. پسرانی که اولادالزّناء باشند. ( آنندراج ).