لغت نامه دهخدا
( اثبجة ) اثبجة. [ اَ ب ِ ج َ ] ( ع اِ ) ج ِ ثَبج، بمعنی وسطالشی ٔ. ( مراصد ).
اثبجة. [ اَ ب ِ ج َ ] ( اِخ ) صحرائی است دارای کوههای معروف به جبال الاثبجة بنی جعفربن کلاب را. ( مراصد الأطلاع ).
( اثبجة ) اثبجة. [ اَ ب ِ ج َ ] ( ع اِ ) ج ِ ثَبج، بمعنی وسطالشی ٔ. ( مراصد ).
اثبجة. [ اَ ب ِ ج َ ] ( اِخ ) صحرائی است دارای کوههای معروف به جبال الاثبجة بنی جعفربن کلاب را. ( مراصد الأطلاع ).