علی محلی

علی محلی. [ ع َ ی ِ م َ ح َل ْ لی ] ( اِخ ) ابن اسماعیل بن ابراهیم بن جباره کندی محلی سخاوی مالکی. ملقب به شرف الدین و مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن جبارة. رجوع به علی ( ابن جبارة... ) شود.
علی محلی. [ ع َ ی ِ م َ ح َل ْ لی ] ( اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲ بهرمسی محلی شافعی. ملقب به نورالدین و مکنی به ابومحمد. شاعر بود و در سال 765 هَ. ق. در بهرمس از توابع محلة متولد شد و در سال 841 هَ. ق. در محلة درگذشت. اوراست: 1- دیوان شعر. 2- قلائدالنحور لمهور الحور. ( از معجم المؤلفین از الضوء اللامع سخاوی ج 5 ص 314 ).
علی محلی. [ ع َ ی ِ م َ ح َل ْ لی ] ( اِخ ) ابن محمدبن عیسی دمشقی محلی نمراوی شافعی. مشهور به قطبی و ملقب به علاءالدین. رجوع به علی قطبی شود.

ابن محمد بن عیسی دمشقی محلی نمراوی شافعی مشهور به قطبی و ملقب به علائ الدین

💡 جامی از عشق مگو نکته به زاهد که بود هر محل را سخنی هر سخنی را محلی

💡 محلی داد و علمی مر مرا جودش که پیش من نه دانا هست دانائی نه والا هست والائی

💡 خود را عدوت اگر چه محلی نهد چو صفر هرگز بهیچ روش نیارند در شمار

💡 دادش جواب گفت محلی که هست راست اینست آنچه گفتی و یک ذره نیست کم