شیطان سوز

شیطان سوز. [ ش َ / ش ِ ] ( نف مرکب ) شیطان سوزنده. که شیطان را آتش زند و بسوزد و نابود کند:
زآنکه شیطان سوز و دجال افکن است
آدم مهدی مکان می خواندش.خاقانی.

شیطان سوزنده که شیطان را آتش زند و بسوزد و نابود کند.

💡 هرکه را شیطان نبرده خود ز راه حیدرش در روز محشر شد پناه

💡 تا مبادا کین کشد شیطان ز من پس چه دستم گیرد آنجا ذوالمنن