اراده حصر

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] فهماندن حصر و اختصاص از طریق تقسیم لفظی بر لفظ دیگر است.
یکی از اسباب تقدیم و تاخیر، «اراده حصر» است؛ یعنی گوینده برای افاده حصر و اختصاص، گاهی لفظی را بر لفظ دیگر مقدم می کند؛ مانند مقدم کردن معمول بر عامل؛ خواه معمول مفعول باشد یا ظرف یا مجرور؛ مانند:۱. (ایاک نعبد وایاک نستعین)؛ یعنی «نخصک بالعبادة و الاستعانة».۲. (لالی الله تحشرون...)؛ یعنی «الی الله لا الی غیره».۳. (... لتکونوا شهداء علی الناس ویکون الرسول علیکم شهیدا...). تقدیم «علیکم» برای افاده اختصاص شهادت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم بر آنان است.

جمله سازی با اراده حصر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 را اراده كند فرمان او تنها اين است كه مى گويد موجود باش ! آن هم موجود مى شود)(سوره يس آيه 82).

💡 و طالب صفت سخاوت باید که چون اراده عطائی کند در آن توقف نکند، که شیطان لعین در مقام وسوسه درآید و او را وسوسه کند، و از فقر و کم شدن مایه بترساند.

💡 از مجموع احاديث روشن مى شود كه دعا در آئين آسمانى يك قانون قطعى و مُسلم است وشعاع قدرت آن باذن و اراده الهى، نامحدود است تا جائى كه بلاهائى تصويب شده ازناحيه خداى متعال هم، در مقابل دعا بى اثر مى شوند.

💡 بجز اراده مرا نیست ساز و برگ سفر به ساز و برگ چنین طیّ راه نتوانم

💡 مسلما ما چنين قدرتى داريم، ولى ايمانى كه از طريق اجبار و الزام ما تحقق يابد ارزشچندانى ندارد، اراده ما بر اين تعلق گرفته است كه نوع انسان را به اين افتخارنائل كنيم كه (مختار) باشد، و راه تكامل را با پاى خويش بسپرد.

💡 معلوم ما شده است که از سر گذشته‌ای قصاب راه صلح ز دلدار اراده کن

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران