مینس

لغت نامه دهخدا

مینس. [ن ُ ] ( اِخ ) سومین طبیب از اطبای کِبار یونان قدیم است. مدت زندگیش 84 سال بوده است. ( از ابن الندیم ص 398 و 399 ) ( از عیون الانباء جزو اول ص 22 ) ( از دائرة المعارف کیه برابر Calien ).، می نس. [ ن ُ ] ( اِخ ) پادشاه کرتا و پسر ژوپیتر بود که از آسیا به کرتا آمد و بنای لابیرنت معروف را بدو نسبت میدهند. برخی از مورخین بوجود دو می نس معتقدند که یکی در حدود 1500 و دیگری در حدود 1330 م. میزیسته است. ( تمدن قدیم تألیف فوستل دوکولانژ ترجمه نصراﷲ فلسفی ص 508 ). نخستین پادشاه اساطیری جزیره کرت فرزند زئوس ( ژوپیتر ) خداوند بزرگ یونان و اروپا دختر اگنور ( آژنور ) پادشاه صیدا. زئوس به صورت ورز گاوی درآمده و دختر پادشاه صیدا را ربود و با او ازدواج کرد و مینوس از ایشان متولد گردید. ( از فرهنگ ایران باستان ص 144 ). پسر زئوس و اروپا که با پازیفائه ازدواج کرد و پدر آریان و فدر. وی نخستین پادشاه جزیره کرت است و در آنجا وضع قوانین کرد و پس از مرگش یکی از سه قاضی جهنم گردید. ( از دائرة المعارف کیه ). مینوس. رجوع به مینوس شود.

جمله سازی با مینس

💡 اشاراتی به گروه‌های خاصی از مردمان در دروان باستان متأخر وجود دارد که قوم‌نامشان می‌تواند رونوشت خارجی از نام تُرکان بوده باشد مانند تُگارما، توروکا/توروشخا، توروکّو و… اما شکاف اطلاعاتی به قدری قابل توجه است که ارتباط این اقوام با ترکان را امکان‌پذیر نمی‌نمایاند. همچنین مثلاً در طول سدهٔ نخست پس از میلاد، پمپونیوس ملا به «Turcae» در جنگل‌های شمال دریای آزوف اشاره کرده و پلنیوس در میان مردمان همان جغرافیا از «Tyrcae» ها سخن می‌گوید اما اِلیس مینس، باستان‌شناس بریتانیایی می‌گوید عبارت «Tyrcae Τῦρκα» تصحیحِ نادرستی از «Iyrcae Ἱύρκαι» است و اشاره به مردمانی دارد که بنابر گفتهٔ هرودوت فراتر از تیساگت‌ها ساکن شدند و احتمالاً اجدادِ اوگریِ مجارها بوده‌اند.