چین خوابیده

💡 گر به بام او تواند فکر دوراندیش رفت سبزه خوابیده می آید به چشمش آسمان

💡 گل به بستر تا نیفشانی نمی‌خوابی و من شمع‌سان با شعله در یک پیرهن خوابیده‌ام

💡 فتنه‌خویی از تکلف‌ کرد بیدارم به پا چون منی در سایهٔ برگ حنا خوابیده بود

💡 به رنگی‌ست چون سایه‌ام جوش غفلت که می‌رفتم از خویش و خوابیده بودم

💡 با هزاران چشم روشن آسمان جویای توست چون ره خوابیده خواهی چند خفتن بر زمین؟

💡 ز حال رفتگان شد غفلتم آیینهٔ بینش به چشم نقش همچون جادهٔ خوابیده بیدارم