اصطلاح «پسینچهر» در زبان فارسی به معنای آخرین بخش یا رخداد یک فرآیند است و در زیستشناسی به مرحلهای از تقسیم یاخته اشاره دارد که در آن کروموزومها از یکدیگر جدا شده و به سمت قطبهای مخالف سلول حرکت میکنند. این مرحله که در تقسیم میتوزی یا میوزی رخ میدهد، بعد از مرحله میانی یا همان متافاز قرار میگیرد و نقش مهمی در توزیع دقیق مواد ژنتیکی به دو سلول دختر دارد. در این مرحله، هر کروموزوم از دو کروماتید خواهری تشکیل شده که توسط ساختارهای میکروتوبولی به قطبهای مخالف کشیده میشوند. فرآیند جداسازی کروماتیدها به گونهای است که هر سلول جدید یک نسخه کامل از ژنوم سلول مادری را دریافت کند. نام علمی این مرحله در زیستشناسی «آنافاز» است و به انگلیسی Anaphase گفته میشود. بدون عملکرد صحیح پسینچهر، تقسیم سلولی ناقص میشود و سلولهای حاصل ممکن است دچار ناهنجاریهای ژنتیکی شوند. بنابراین، این مرحله برای حفظ یکپارچگی ژنتیکی و رشد سالم موجودات زنده حیاتی است. پسینچهر، نقطه عطفی در تقسیم یاخته به حساب میآید و بعد از آن، سلول به مرحله پایانی یا تلوفاز وارد میشود. این اصطلاح هم در متون علمی و هم در آموزش زیستشناسی کاربرد گسترده دارد و به دانشآموزان کمک میکند تا روند تقسیم سلولی را بهتر درک کنند. شناخت دقیق پسینچهر برای پژوهشهای ژنتیکی و پزشکی نیز اهمیت زیادی دارد.
پسین چهر
فرهنگستان زبان و ادب
{anaphase} [زیست شناسی] یکی از مراحل تقسیم یاخته ای که در طی آن فامینک های یک فام تن از هم جدا می شوند و به سمت قطب های یاخته حرکت می کنند