وسوسه مندی

وسوسه مندی. [ وَس ْ وَ س َ / س ِ م َ ] ( حامص مرکب ) وسوسه داشتن. ( فرهنگ فارسی معین ).

وسوسه داشتن.

💡 زمزمه هردمم به لب از پی جام پر ز می وسوسه بی‌حدم بدل از غم یار نازنین

💡 3- تكيه و توكّل به خداوند و استمداد از او، رمز مصونيّت از تمام وسوسه ها و انحرافات است. (من يعتصم باللّه فقد هدى )

💡 پس از وسوسه هاى پى در پى و به تدريج دلش براى كشتن برادرش رام شد، و او راكشت و در نتيجه از زيانكاران شد(30).

💡 زنهار که یار بد از وسوسه نفریبد تا نشکنی از سستی مر عهد سلاطین را

💡 3 قرآن، كتاب استدلال و احتجاج است و راهى براى وسوسه و شكّ باقى نمى گذارد. (فاتوا بسورة )

💡 هر كس يك انار بخورد، خداوند قلب او را نوارنى مى كند (كدورت و كسالت و افسردگىرا از او دور مى سازد) و تا چهل روز وسوسه ها و اندوه ها از او دور ميشود.