هفت رخشان

هفت رخشان. [ هََ رَ ] ( اِ مرکب ) کنایه از هفت کوکب است که سبعه سیاره باشد. ( برهان ).

هفت کوکب هفت سیاره.
کنایه از هفت کوکب است که سبعه سیاره باشد

💡 و چراغى (چون خورشيد) رخشان برافروختيم (13) و از فشار و تراكم ابرها1 آب بارانفرو ريختيم (14).

💡 در درون درع تاری پیکر رخشان او جان ‌جبریلست در تاریک جسم اهرمن

💡 چون به‌ جنگ اندر شود رخشان سِنان و ناچخش با سِنان و ناچخ او شیر نتواند چَخید

💡 تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست خورشید فلک از پی فرمان تو برخاست

💡 گفت با جسمْ آیتی تا جان شد او گفت با خورشیدْ تا رخشان شد او

💡 ازان شراب که ناهید را برقص آرد ازان مئی که کند آفتاب را رخشان