ندبه کردن

ندبه کردن. [ ن ُ ب َ / ب ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) شیون کردن. گریه و زاری کردن. || به عجز و زاری التماس کردن. ( یادداشت مؤلف ). || نوحه سرائی کردن. بر مرده گریستن. زبان گرفتن بر مرده. ( یادداشت مؤلف ). در تمام معانی رجوع به ندبه شود.

شیون کردن یا نوحه سرائی کردن.

💡 و در دعاى ندبه است: ايْن الطّالب بذحول الانْبياء وابناء الانبياء ايْن الطّالب بدمالمقتول بكربلا.

💡 مـؤ لف گـويـد: كـه كـلمـات بـسـيـار از حضرت امام زين العابدين عليه السلام در پند ونـصـيـحـت و زهـد و مـوعـظـت نـقـل شـده و مـعلوم است كه در كلمات آن جناب آثارى عظيمه استخصوصا ندبه هايى كه از آن حضرت نقل شده.

💡 بـاب پـنـجـم - در سـنـد ايـن دعـاى شـريـف نـدبـه اسـت. و مـرحـوم مـحـدث قـمـى - متوفىبـسـال 1359 هـجرى قمرى - در ص 501 كتاب هدية الزائرين گويد: ازجمله اءعمال روز جمعه خواندن دعاى ندبه است.

💡 1- يوسف ها همواره بايد در يادها باشند. ( تفتؤ ا تذكر يوسف )(اولياى خدا در دعاى ندبه يوسف زمان را صدا مى زنند و گريه مى كنند.)

💡 او در کوچه‌های اصفهان به گشت و گذار پرداخت و با صدای بلند ندبه و زاری از مردم طلب عفو کرد.

💡 وقف كن از مال من فلان قدر از براى نوحه گران مكه مدت دهسال براى من در منى در ايام منى ندبه و نوحه گرى كنند.