ملالت امیز

( ملالت آمیز ) ملالت آمیز. [ م َ ل َ ] ( ن مف مرکب ) ملال آمیز. رجوع به ملال آمیز شود.

( ملالت آمیز ) آمیخته به ملالت.

( ملالت آمیز ) ( صفت ) توام با ملالت اندوه آور

💡 پروفسور كه تا آن لحظه سخن نمى گفت و سرگرم افكار ملالت بار خويش بود لببه سخن گشود و ماجراى شگفت انگيز و تاءسف آور خود را اينگونه توضيح داد:

💡 بسکه بر خاطر ملالت بود مستولی مرا همچو گنج آرامگه در کنج ویران داشتم

💡 گفتی مرا که: داری میلی به جانب من میلم بسیست لیکن، لیکن می‌ترسم از ملالت

💡 تاسه/تلواسه/تالواسه [Tǎse/Talvǎse/Tǎlvǎse]: انتظار همراه با بی‌قراری، اندوه، ملالت

💡 واعظ، ملالت تو به بانگ بلند چیست؟ آهسته باش، این همه غوغا چه احتیاج؟