مقارنات انذار

[ویکی فقه] در برخی از آیات نیز به مقارنات انذار اشاره شده است.
«قُم فَاَنذِر... و ثیابَکَ فَطَهِّر»
فروتنی در برابر پیروان
«واَنذِر... واخفِض جَناحَکَ لِمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ المُؤمِنین»
عدم طرد پابرهنگان
«واَنذِر... ولا تَطرُدِ الَّذینَ یَدعونَ رَبَّهُم...»، بر همین اساس پیامبر می فرماید:«و ما اَنَا بِطارِدِ المُؤمِنین • اِن اَنَا اِلاّ نَذیرٌ مُبین»
عدم مداهنه نسبت به خویشاوندان
...

💡 پس تحقيق آن معلوم بدون ارتباط به غير خود مانند تحقيق علم به آن، بدون ارتباط با علم به مبداء آن شدنى نيست؛ يعنى علم شهودى به موجود فقير محض و ربط صرف، بدون علم شهودى به غنى محض و مستقل، توهمى بيش نيست. زيرا فرض بر آن است كه علم عين معلوم است و معلوم عين ربط به مبداء؛ پس علم به معلوم در گرو علم به مبداء آن است. چون همه ى آنچه به معلوم مشهود مربوط است يا معلوم مشهود به آن ارتباط دارد؛ مانند علل و معلول ها و مقارنات عليت و معلوليت، در علم شهودى به آن، ارتباط خود را حفظ مى كنند.

💡 آنچه كه در نزد عرفاى شامخ و حكماى متاله محقق است، آن است كه اعراض و جواهر اعم ازمفارقات و مقارنات آن فآن در حال تبديل اند و تكرار در تجلى هم راه ندارد زيرا اسماىحسناى الهى غير متناهى است و اين اسماء از حضرت الهى فائضند و در آنها تعطيلى راهندارد.