مشکین سریر

مشکین سریر. [ م ُ / م ِ س َ ]( اِ مرکب ) اورنگ سیاه. کنایه از تابوت:
چو مشکین سریرم درآید به خاک
به مشکوی پاکان برد جان پاک.نظامی.

اورنگ سیاه

💡 گفتم زصوف مشکین شد روز روشنم شب گفتا نگر بکرباس تا ماهتاب بینی

💡 زلف مشکین گرد ماهت گرد عنبر بیخته گرد عنبر گرد ماهت خط مشکین ساخته

💡 در خرام آمد چو آن مشکین سلاسل بر زمین نقش پا در اضطراب افتاد چون دل بر زمین

💡 جو در بنان تو سازد بنای فضل و ادب به عقد او نرسد مه به‌ عقدهٔ مشکین

💡 بخش مشکین‌دشت یکی از بخش‌های شهرستان فردیس در استان البرز ایران است.

💡 وه! چه خوش جا کرده است آن خال مشکین بر رخش کاش بودی مردم چشمم به جای خال او