علی محتشم

علی محتشم. [ ع َ ی ِ م ُ ت َ ش َ ] ( اِخ ) ابن خواجه میر احمد محتشم کاشانی. متوفی در سال 1000 هَ. ق. او را دیوان شعری است بنام «جلالیه » که آن را بنام شاطر جلال سروده است. و شاطر جلال مطربی بود که جزو دسته مطرب و نوازنده در سال 970 هَ. ق. از اصفهان به کاشان آمده و طرف توجه و تعلق خاطر محتشم کاشانی قرار داشت. ( از فهرست کتب چاپی فارسی مشار ص 497 ). و نیز رجوع به محتشم کاشانی و الذریعه آقابزرگ طهرانی ج 9 ص 972 شود.

ابن خواجه میر احمد محتشم کاشانی متوفی در سال ۱٠٠٠ قمری او را دیوان شعری است بنام جلالیه که آنرا بنام شاطر جلال سروده است و شاطر جلال مطربی بود که جزو دسته مطرب و نوازنده در سال ۹۷٠ قمری از اصفهان بکاشان آمده و طرف توجه وتعلق خاطر محتشم کاشانی قرار داشت

💡 مرحوم محتشم كاشانى، زبان حال زينب كبرى عليهاالسلام را چنين به نظم درآورده است:

💡 نمی‌گفتم ازین به محتشم را بند بر دل نه که خواهد جست و خواهد جست او از زلف هندویت

💡 داری ز شیدا گشتگان رسوا بسی در دشت غم در سلگ ایشان محتشم رسواتر از رسوا کسی

💡 چند روز بعد میرزاحسن خان محتشم‌السلطنه را به سمت معاون نخست‌وزیر و کفیل وزارت داخله معرفی کرد.

💡 گفتم از عشقت به زاری محتشم دامن کیشد گفت یک رسوای تر دامن همان گیرم نبود