علق القربه

لغت نامه دهخدا

( علق القربة ) علق القربة. [ ع َ ل َ قُل ْ ق ُ ب َ ] ( ع اِ مرکب ) کنایه از سختی و خجالت و کوشش است. رجوع به عرق القربة شود. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

کنایه از سختی و خجالت و کوشش است

جمله سازی با علق القربه

💡 جز او به صنع که آرد چو عیسیی ازدم جز او به لطف که سازد چو موسیی ز علق

💡 تقريبا يقينى است كه اولين سوره نازل شده از قرآن مجيد، سوره مباركه علق، (( اقرءباسم ربك الذى خلق )) مى باشد ولى آيا همه اين سوره، يكدفعهنازل شده و يا در چند نوبت نازل گرديده است ؟

💡 نه چون علق نشسته بوم در پس دری نه همچو حلقه مانده بوم بر در سرای