عرفه رقد

( عرفة رقد ) عرفة رقد. [ ع ُ ف َ ت ُ رَ ] ( اِخ ) نام جایگاهی است. ( از معجم البلدان ).

نام جایگاهی است

💡 و اينها كه اين بى بضاعت در اينجا روايت كرده ام همه اش روايات صحيحه و معتبره است،اگر يك مقدار توسعه بدهم آنها كه در اخبار داود وارد شده است، و آنها كه در مناجاتخمسه عشر هست، و آنها كه در مناجات الحاقى دعاى عرفه كه سيد در اقبال و علامه در مزار روايت كرده ذكر نمايم، تنها اينها از حد تواترزيادتر است.

💡 اول: دعاهايى كه اغلب آن توصيف حق تعالى به اوصاف جماليه و جلاليه است ماننددعاى عرفه (274) امام حسين عليه السلام و تعدادى از دعاهاى صحيفه سجاديه و نيزگاهى توصيف نبى اكرم صلى الله عليه و آله و ملائكه و ائمه عليهم السلام است. ماننددعاى دوم و سوم صحيفه سجاديه و دعاى ندبه.

💡 حضرت صادق فرمود كه مستحب است كه در شب عرفه و روز عرفه بخدا تقرب بجوئيد،بآزاد كردن و تصدق كردن.

💡 به هر حال آنچه قطعی است، قیس بعد از کشته شدن مسلم عازم کوفه شد، لذا مرگ وی بعد از روز عرفه می‌باشد.

💡 O ((حجّ اكبر))؛ يا روز عيد قربان است،(163) يا روز عرفه و يا مراسم حج(164)، در برابر مراسم ((عمره )) كه حجّ اصغر است.

💡 اول آن كه: اوقات شريفه را از براى دعا كردن اختيار كند؛مثل روز عرفه و ماه مبارك رمضان و روز جمعه و وقت سحر و شبهاى جمعه و شبهاى قدر وامثال اينها.