سختی احتضار

عبارت «سختی احتضار» در فارسی به معنای درد و رنج شدیدی است که شخص در لحظات نزدیک به مرگ تجربه می‌کند. این واژه ترکیبی از «سختی» به معنای رنج، دشواری یا شدت و «احتضار» که به معنی حالت نزدیک به مرگ یا پایان زندگی است، تشکیل شده است. بنابراین «سختی احتضار» به وضعیت جسمی و روانی فرد اشاره دارد که در آن تجربه شدید ناراحتی، درد یا ضعف، همراه با نزدیک شدن به مرگ، احساس می‌شود. این اصطلاح در متون پزشکی، دینی و ادبیات کلاسیک فارسی کاربرد دارد و معمولاً برای توصیف حالت‌های آخرین مراحل زندگی یا مرگ طبیعی و حتی شهادت در برخی منابع دینی به کار می‌رود. سختی احتضار شامل علائمی مانند کاهش شدید نیرو، مشکل در تنفس، درد شدید، اضطراب و اغلب آشفتگی روانی است که برای شخص و اطرافیان قابل توجه است. در متون ادبی فارسی، این عبارت به عنوان نمادی از گذر از دنیا و نزدیک شدن به جهان پس از مرگ نیز به کار رفته است و بار معنایی عاطفی و اخلاقی نیز دارد. برای مثال، شاعران و نویسندگان کلاسیک از آن برای بیان شدت لحظه مرگ و تأکید بر گذرا بودن زندگی استفاده کرده‌اند. از نظر معنایی، «سختی احتضار» با واژه‌هایی مانند «درد مرگ»، «رنج جان‌کندن» و «نهایت ضعف و آستانه مرگ» نزدیکی دارد.