لغت نامه دهخدا
سبع سما. [ س َ ع ِ س َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از هفت آسمان است:
عشر ادب خوانده ز سبع سما
عذر قدم خواسته از انبیا.نظامی.
سبع سما. [ س َ ع ِ س َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از هفت آسمان است:
عشر ادب خوانده ز سبع سما
عذر قدم خواسته از انبیا.نظامی.
کنایه از هفت آسمانست
💡 (عن ابى عبدالله عليه السلام: دع ابنك يلعب سبع سنين و يودب سبع سنين و الزمهنفسك سبع سنين.) (524)
💡 سبع مثانى مى گويند: براى اينكه: به اتفاق همه مسلمين (اين سوره هفت آيه است ).
💡 آيات (43) تا (49): و قـال المـلك إ نى أ رى سبع بقرت سمان يأ كلهن سبع عجاف و سبع سنبلت...
💡 14... لقد عبدت الله قبل ان يعبده احد من هذه المه سبع سنين... كنت اسمع الصوت وابصر الضو سنين سبعا.(195)
💡 رخت را جام جم گفتند و هم آیینهٔ حق بین خطت تعویذ جان خواندند خط سبع المثالی هم