رنگ بستی

رنگ بستی. [ رَ ب َ ] ( حامص مرکب ) رنگ بست بودن. رجوع به رنگ بست شود:
رنگی به رنگ بستی رنگ شکسته نیست
مهتاب را همیشه به یک رنگ دیده ایم.خالص ( از آنندراج ).

رنگ بست بودن

💡 وجود خود چنین کاندر مکان بستی عجب دارم که در خود بال پرواز فضای لامکان بینی

💡 رفتی و بستی از من ای تازه جوان دگر نظر بود سیاه روز من بعد تو شد سیاه‌تر

💡 چه بستی پی خدمت او میان؟! گر او سود بیند، تو بینی زیان!

💡 بر آن پر دُم چرا بستی تو این را ندانستی تو خود آیین زین را

💡 ستردی در دم آن نقشی که بستی پس آنگه دست خویش از تیشه خستی

💡 تا هر چه تو را به دوستی پیمانست بستی و گشادنش فلک نتوانست