خاستگاه توده

💡 خاستگاه اسطوره‌شناختی این ایزد نامشخص است، اما روایت معروف در میان مردم آن است که او پسرِ «ویراکوچا» پروردگارِ تمدن است.

💡 بسیاری این کتاب را متأثر از امیل ژان ژاک روسو می‌دانند خود نویسنده نیز در صحبت هشتم می‌نویسد: «... مؤلّف فرانسه که بیشتر مطالب دیباچهٔ این کتابچه را احمد از زبان (امیل) او نقل می‌کند و مرهون طرح کتاب اوست…» و روشن است که منظور از مؤلّف فرانسه در اینجا روسو است اما تردیدی نیست که خاستگاه آموزشی طالبوف و روسو تفاوت‌های عمده دارد.

💡 مردمان پلی‌نزیایی را از نظر زبان، باستان‌شناسی و ژنتیک انسانی زیرمجموعه‌ای از مهاجران دریایی از آسترونزیایی می‌دانند. ردیابی ریشه زبان‌های پلی‌نزی خاستگاه پیشاتاریخی آن‌ها را در ملانزی، ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا و در نهایت، در تایوان قرار می‌دهد. بین حدود ۳۰۰۰ و ۱۰۰۰ پیش از میلاد زبان‌های آسترونزیایی از تایوان به سوی ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا گسترش یافتند.

💡 این زبان را یک زبان سلتیک جزیره‌ای و به احتمال در پیوند با شاخهٔ بریتونی دانسته‌اند. هرچند که نظریه‌های دیگری هم دربارهٔ این زبان در میان است. بر طبق یک فرضیه خاستگاه پیکت‌ها اسکاندیناوی بوده‌است و بر این پایه زبان ایشان از شاخهٔ زبان‌های ژرمنی بوده و نیای زبان اسکاتس می‌باشد. نظریهٔ دیگری این زبان را هندواروپایی می‌انگارد.