خاتون شبستان ف

خاتون شبستان فلک. [ ن ِ ش َ ب ِ ن ِ ف َ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است و زهره؛ ماه را نیز گویند. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع بمجموعه مترادفات ص 200 شود.

💡 هر صبحدم آن ترک پری رخ ز شبستان چون چشمه ی خورشید درخشان بدر آید

💡 پیرامون حرم چهار شبستان بزرگ قرار گرفته و رواق‌های جنوبی و غربی هر یک به ایوانی زیبا و بزرگ راه دارد.

💡 می‌کند خواب فراغت به شبستان عدم هرکه اینجا سبک از خواب گران می‌گذرد

💡 گفتنی است؛ استفاده از آجر بجای سنگ، ایجاد نقشه های هندسی در آجر کاری بنا، گچ بری، شبستان گنبد و ایوان از ویژگی‌های این بنای تاریخی است.

💡 نور رویت تاب در شمع شبستان افکند اشکم آتش در دل لعل بدخشان افکند