جعفر بن عفان طائی

[ویکی شیعه] ابوعبدالله جعفر بن عَفّان (عثمان) طائی (درگذشت حدود ۱۵۰ق) از شاعران شیعه و مرثیه سرایان عاشورا در قرن دوم هجری قمری بود. وی اشعاری در مدح و مرثیه اهل بیت و در دفاع از مسئله امامت سروده است. او به درخواست امام صادق(ع) برای امام حسین(ع) مرثیه سرایی کرد و امام او را به بهشت بشارت داد.
ابوعبدالله جعفر بن عفان طایی از شاعران شیعی است که در برخی منابع پدر وی عثمان معرفی شده است. البته گفته شده است که درست آن همان عفّان است. مرزبانی او را در شمار شعرای شیعه کوفی ذکر کرده است. وی با امام صادق(ع) و با سید حمیری هم عصر بوده است و با حمیری محاوراتی داشته است. او حدود سال ۱۵۰ق درگذشته است.
جعفر بن عفان در مرثیه امام حسین(ع) نیز شعر می سروده است. وی به درخواست امام صادق(ع) برای امام حسین(ع) مرثیه سرایی کرد و اشعاری خواند که به انبوه ضربات بر پیکر امام حسین(ع) اشاره داشت. امام صادق(ع) و دیگر حاضرین به گریه افتادند سپس امام صادق(ع) فرمود: ای جعفر، اینک خدا بهشت را بر تو واجب ساخت. شعری که وی در حضور امام (ع) خواند چنین است:

💡 امام جعفر صادق (ع ) فرمود: به خدا كه زيان نكرد، هر كه حقيقت، سجود را چنانكهبايد به فعل آورد، گرچه در همه عمر به يك نوبت باشد و ظفر نيافت آنكه فريب دادنفس خود را در مثل اين حال، غافل و بى خبر از آنچه حق تعالى مهيا كرده است از بهرسجود كنندگان از خير دنيا و سعادت آخرت و دور نگشت از خداى هرگز هر كه در سجود،نيكو نزديك شد به خداى عزوجل و نزديك نگردد به او هرگز هر كه نيك بجاىنيارد ادب سجود را و نگاه ندارد حرمت آن را ودل به غير حق تعالى دهد در سجود. در اينصورت عبادت چنين كسى چگونه خواهد بود؟

💡 حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رئيس مذهب جعفرى (شيعه ) در روز 17 ربيعالاول سال 83 هجرى چشم به جهان گشود.