جزع فام

جزع فام. [ ج َ ] ( ص مرکب ) همانند جزع. چون مهره یمنی:
چو کرده برون خنجر جزع فام
برآید هزارش عقیق از نیام.( گرشاسب نامه ).

همانند جزع چون مهره یمنی

💡 از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام منقولستكه انگشتر جزع يمانى در دست كنيد كه ردنميكند مگر متمردان شياطين را.

💡 ز خطم پای‌بندی کن که چون زلف تو در تابم ز لعلت شربتم فرما که چون جزع تو بیمارم

💡 ز اشک چشم لخت دل بارد هماره جزع تو چشم بندی بین که از باران سحاب آورده ای

💡 پس شيخ او را گفت ما همچنان مى شنيديم كه بيتابى و جزع خاصه زنان است و بايد پساز تو كسى بيتابى و جزع بر مصيبتى نياورد و الحق صبر تو سخت گرامى است و تورابا زنان مشابهتى نيست.

💡 او در وداع و من به جزع کز می و بهار رطلی سه چار مانده و روزی سه چار خوش

💡 چـهـارم ـ فـرمـود: مـصـيـبـت بـراى صـبـر كـنـنـده يـكـى است وبراى جزع كننده دومصيبت است.(72)