تذروی کردن

تذروی کردن. [ ت َ ذَرْ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) برفتار خوش تذرو خرامیدن. ( ناظم الاطباء ).

برفتار خوش تذرو خرامیدن.

💡 به بالا چو سروی، برفتن تذروی به پیکار شاهی، به پیکر نگاری

💡 او خس تو گلی نه تازه سروی او زاغ تو نازنین تذروی

💡 مر باز جهان را به تن تذروی مر یوز طمع را به دل غزالی

💡 قدش در گلشن جانهاست سروی بود رفتار او همچون تذروی

💡 ای خرامنده تذروی که سیه طره تست پر زاغی که دل انگیزتر از فرهماست

💡 چو طاووسی روان در پی تذروی سرِ آبی گُزید و پای سروی