لغت نامه دهخدا
بشاخ چادر افکندن. [ ب ِ دَ / دُ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ( بیشاخ... ) و ( یکشاخ... ) یکسو کردن زنان رعنای خودنما، چادر را تا عرض حسن ترکیب و تناسب اعضاء و تقطیع خود دهند. ( آنندراج ):
اگر بناز به یک شاخ افکنی چادر
دگر شکوفه نگردد بشاخسار سفید.میرنجات ( از آنندراج ).هر نخل پرشکوفه درین باغ لیلی است
کز خیرگی فکنده به یک شاخ چادرش.صائب ( از آنندراج ).