لغت نامه دهخدا
باوله بالا. [ وَ ل ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان منکور بخش حومه شهرستان مهاباد که 64 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).
باوله بالا. [ وَ ل ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان منکور بخش حومه شهرستان مهاباد که 64 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).
💡 این روستا در دهستان باوله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۸ نفر (۵۹خانوار) بودهاست.
💡 این روستا در دهستان باوله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۳۷خانوار) بودهاست.
💡 در سال ۱۳۷۵ پس از اختلاف ارضی اهالی روستای پایین دست چمن باوله با یکدیگر تعدادی از ساکنین به ناحیه کنونی مهاجرت کرده و اقدام به بنای این روستا کردند
💡 روستای باوله (به کُردی: باوەلە) یکی از روستاهای شهرستان سنقر وکلیایی میباشد و مرکز بخش باوله که در ۱۵ کیلومتری این شهرستان واقع شدهاست.
💡 شغل بیشتر ساکنین آن کشاورزی است. بچههای این روستا تا پنجم ابتدایی در محل درس میخوانند و برای مقاطع بالاتر باید به چوگان یا باوله یا مرکز شهرستان بروند.
💡 این روستا در دهستان باوله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۶خانوار) بودهاست.