انذار اصحاب ایکه

💡 حاصل اينكه قرائن روشن گواهى مى دهد كه مقام امامت كه پس از امتحاناتمشكل و پيمودن مراحل يقين و شجاعت و استقامت به ابراهيم بخشيده شد غير از مقام هدايت بهمعنى بشارت و ابلاغ و انذار بوده است.

💡 در آيات فوق خوانديم كه پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) مامور مى شود مردم را ازآن روزى كه عذاب الهى به سراغشان مى آيد انذار كند.

💡 ضـمـنـا اگـر مـؤ مـنـان ديـگـرى بـه لوط گـرويـده بـودنـد حـتـمـاقـبـل از ايـن مـاجرا از آن سرزمين آلوده هجرت كرده بودند، تنها لوط بود و خانواده اش كهمى بايست تا آخرين ساعتى كه احتمال تاءثير تبليغ و انذار مى داد در آنجا بماند.

💡 اين سوره مشتمل بر مطالب زير است: اول اينكهرسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) را دستور مى دهد به اينكه مردم را انذار كند، واين دستور را با لحنى و در سياقى كرده كه از آن پيداست جزو دستورهاىاوائل بعثت است.

💡 بطورى كه از آيات صدر سوره و پنج آيه آخر آن بر مى آيد غرض اين سوره اين استكه مردم را بشارت و انذار دهد و به همين منظور، مختصرى از داستانهاى موسى، داود،سليمان، صالح و لوط (عليهما السلام ) را به عنوان شاهد ذكر نموده و دردنبال آن پاره اى از اصول معارف مانند وحدانيت خداى تعالى در ربوبيت و مانند معاد راذكر نموده است.