اندام ادم

[ویکی فقه] اندام آدم. اندام آدم علیه السّلام از اعتدال و تناسب و هماهنگی برخوردار بود.
فاذا سویته ونفخت فیه من روحی فقعوا له سـجدین. پس وقتی آن را درست کردم و از روح خود در آن دمیدم پیش او به سجده درافتید. ثم سوه ونفخ فیه من روحه وجعل لکم السمع والابصـر والافـدة قلیلا ما تشکرون. آنگاه او را درست اندام کرد و از روح خویش در او دمید و برای شما گوش و دیدگان و دلها قرار داد چه اندک سپاس می گزارید. فاذا سویته ونفخت فیه من روحی فقعوا له سـجدین. پس چون او را (کاملا) درست کردم و از روح خویش در آن دمیدم سجده کنان برای او (به خاک ) بیفتید.

💡 حله جفت نباشد لایق اندام تو زان که در پیراهن حور این چنین اندام نیست

💡 از کوفتن پای تو و گشتن تو لعبی است هر اندام تو را بر تن تو

💡 سپس به عده اى ديگر رسيد كه لاغر اندام بودند و رنگ آنها زرد بود و در هنگام سخنگفتن متواضع بودند.

💡 بنفشه زلف من آن سرو قد سیم اندام بر من آمد وقت سپیده دم به سلام

💡 سيد مرتضى كه - روحش قدسى باد! - لاغر اندام بود و به كودكى، با برادرش - سيدرضى نزد (ابن نباته ) - صاحب خطب - درس ‍ مى خواند.

💡 نیاید از لطافت در نظر آن پیکر سیمین مگر آن سرو سیم اندام صندل بر بدن مالد