امره ملبس

[ویکی فقه] امره ملبس، از اصلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از الفاظ ذم راوی به شمار می رود.
یکی از الفاظ ذم، اصطلاح "امره ملبس" است که نجاشی "صالح بن ابی حماد" را با آن مذمت کرده است و مراد آنست که در مذهب و طریقه راوی شبهه وجود دارد و روشن نیست که دارای چه مذهبی است. برخی نیز تعبیر کرده اند "کان امره ملتبسا یعرف و ینکر".

💡 تعبير به من امره (به فرمان او) اشاره به اين است كه اگر فرشته وحى ماءمور ابلاغاين روح است او نيز از ناحيه خدا سخن مى گويد نه از ناحيه خودش.

💡 در تـفـسـيـر قـمـى، در ذيل جمله (يلقى الروح من امره على من يشاء من عباده ) مى گويد:مـنـظـور (روح القـدس ) اسـت كـه مـخـصـوص ‍رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـليـه و آله و سـلّم ) و ائمـهاهل بيت (صلوات اللّه عليهم اجمعين ) است.

💡 اما در امر تكوينى امكان مخالفت مطرح نيست مثلقول حق تعالى (انما امره اذا اراد شيئا ان يقول له كن فيكون ).

💡 در سالیان اخیر در بخش پایینی امره خانه‌های زیادی ساخته شده و باعث بزرگ‌تر شدن محل و همچنین افزایش تعداد خانوار در روستا شده.

💡 بعضى ديگر گفته اند: حرف (من ) در جمله (من امره ) بيانيه و جمله مزبور بيانروح است، و مراد از روح، وحى است، همچنانكه گذشت.

💡 515- ((انما امره اذا اراد شيئا ان يقول له كن فيكون. امر او چنين است كه چون ارادهچيزى كند به او گويد:بشو، پس موجود شود))؛(يس / 82).