امدادالله بن محمدامین فاروقی عمری تهانوی
«امدادالله بن محمدامین فاروقی عمری تهانوی» نام یک عارف و عالم مسلمان هندی در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری است که به عنوان یکی از بزرگان طریقت صوفیانه شناخته میشود. او در سال ۱۲۳۳ هجری قمری در یکی از روستاهای منطقه سهارنپور در هند به دنیا آمد و از همان جوانی به تحصیل علوم دینی و عرفانی پرداخت. تهانوی کتابهای فارسی مهمی مانند مثنوی مولوی را نزد استادان خود فرا گرفت و به ادبیات و عرفان اسلامی علاقه فراوان داشت. سپس برای ادامه سیر و سلوک به دهلی رفت و در محضر شیخ نصیرالدین شافعی مجاهد آموزشهای طریقت را آموخت. بعد از آن نزد شیخ نورمحمد جهنجهانوی نیز به شاگردی پرداخت و به مقام ارشاد رسید. او از پیروان طریقت چشتیه صابریه بود و در تربیت مریدان و گسترش آموزههای عرفانی نقش مهمی داشت. تهانوی همچنین در مبارزات مسلمانان هند علیه استعمار انگلیس شرکت کرد و پس از شکست این قیام، به حجاز مهاجرت کرد و در مکه اقامت گزید. وی در آنجا به تعلیم عرفان و تدریس مثنوی مولوی ادامه داد و شاگردان بسیاری تربیت کرد. علاقه او به مثنوی مولوی بسیار زیاد بود و پیروان خود را به مطالعه و اندیشیدن در آن تشویق میکرد. سرانجام او در سال ۱۳۱۷ هجری قمری در مکه درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد و نامش به عنوان یکی از عارفان مهم هند در تاریخ تصوف باقی ماند.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تَهانَوی، حاجی اِمداداللّه بن محمدامین فاروقی عمری، عارف هندی قرن سیزدهم و چهاردهم، از سلسله چشتیه صابریه می باشد.
در ۱۲۳۳ در یکی از روستاهای سهارنپور به دنیا آمد.
تحصیلات
کتاب های فارسی، از جمله مثنوی مولوی، را در محضر قلندربخش جلال آبادی خواند.
طریقت
و سپس به دهلی سفر کرد و ملازم شیخ نصیرالدین شافعی مجاهد شد و طریقت را از وی فرا گرفت.پس از شهادت او به تَهانَه و سپس به لوهاری رفت و در آن جا ملازم شیخ نورمحمد جُهنجُهانوی، حافظ مثنوی، شد و از او اخذ طریقت کرد.وی با مجاهده و ریاضت به جایگاهی بلند رسید و به دستور شیخ نورمحمد جهنجهانوی به ارشاد و تلقین پرداخت.
پیروی از مولوی
...