امان پذیر

امان پذیر. [ اَ پ َ ] ( نف مرکب ) پذیرنده امان. زنهارپذیر. کسی که پناه و زنهار میدهد.

پذیرنده امان. زنهار پذیر

💡 هارون اظهار داشت: چناچه راست گفتى و جواب از روى تقيّه نبود در امان خواهى بود.

💡 به صبر گفتم ازان لب، دهن شود شیرین خط از کمین بدر آمد امان نداد مرا

💡 هرجا به سوک مرگ گروهی نشسته اند زین غم که عام گشت ندانم امان کجاست؟

💡 او در دبی متولد شد و در کالج سلطنتی پلیس امان تحصیل کرد. او دارای ۳ پسر و ۲ دختر است.

💡 در نفی تو خلق را امان نتوان داد جز در رهِ اثباتِ تو جان نتوان داد

💡 كسى كه نماز را عمدا و بدون علت ترك كند از امان خداو رسولش دور خواهد بود.