اشتی پذیر

( آشتی پذیر ) آشتی پذیر. [ پ َ ] ( نف مرکب ) قابل صلح. لایق وفق.

( آشتی پذیر ) ۱. کسی که آماده برای آشتی کردن است.
۲. قابل صلح وسازش.

( آشتی پذیر ) ( اسم ) قابل صلح لایق توافق.
قابل صلح

💡 ور بوی خوش پذیر و پژمرده همچو خرده‌ت بسوزد از خرده

💡 نور می بایدت در دل گیر که دل است از خدای نور پذیر

💡 حکیم گوید و این است کار عقل بصیر که نیست ماهیت شیئی انقلاب پذیر

💡 قصد شبگیر کن که بی شبگیر نیست این راه انقطاع پذیر

💡 در خواجگی به فخر پذیرفته ام تو را در بندگی به فضل رهی را فرا پذیر

💡 پرهیز کن ز صحبت اصحاب لوم از آنک گردند از لئام کریمان اثر پذیر