ارشاد البشر فی شرح الباب الحادی عشر

[ویکی نور] این شرح، یکی از 22 شرحی است که علمای اسلام بر «الباب الحادی عشر» علامه حلی نوشته‎اند. البته از میان این شروح، شرح فاضل مقداد سیوری بر این کتاب با نام «النافع یوم الحشر» متداول است و به چاپ رسیده و شرح حاضر، یعنی «إرشاد البشر...» از شروحی است که با تمام فوایدش برای جستجوگران علم کلام، به فراموشی سپرده شده بوده و ازاین‎رو شیخ بلادی در کتاب انوار خویش یادآور می‎شود که: سلیمان بن احمد بن الحسین آل عبدالجبار، کتابی در شرح «الباب الحادی عشر» علامه حلی در معا‎ف خمسه دارد که شرحی است نیکو و مبسوط.
این شرح دارای ویژگی‎هایی است که از مهم‎ترین آنها موارد ذیل را می‎توان برشمرد:
فهرست موضوعات و فهارس عامه شامل فهرست‎های: آیات، احادیث و روایات، اشعار، اعلام، ادیان و فرق و مذاهب و طوایف، اماکن و مصادر تحقیق در آخر کتاب ذکر شده است.

💡 کلمه لائیسیته در اصل معادل فرانسوی اصطلاح «مردم عام» است، یعنی مردمی که روحانی کاتولیک نیستند. پس از انقلاب فرانسه این معنا تغییر پیدا کرده و به مفهوم جدایی دین از شاخه‌های اجرایی، قانون‌گذاری و قضایی دولت به کار رفت. در این مفهوم جدید سیاست از دین جداست و دولت از اتخاذ مواضع دینی بر حذر داشته شده‌است حتی اگر این مواضع در مورد مکاتب الحادی باشند.

💡 مراسم: اومانیست‌ها برای تولد، ازدواج و حتی مرگ برنامه جشن دارند. از نظر آن ها مراسم دینی مانند عید پاک و کریسمس ریشه در باورهای الحادی و بت‌پرستی دارد و معتقدند که به هر آیین و رسمی می شود شکل سکولار و انسانی داد.

💡 رویکرد دیالکتیکی هگل مورد اهتمام و استفادهٔ جدی مارکس واقع شد، در حالی که رویکرد ایدئالیستی وی مورد نقد وی بوده‌است. به علاوه نگرش دینی و رومانتیستی هگل مورد انتقاد مارکس قرار گرفته و تحت تأثیر لودویگ فویرباخ رویکردی الحادی اتخاذ کرده‌است.